De Minitrekker

Bij het klussen op het eigen erf en in de wei is een (mini-) trekker geweldig handig. Het leek mij dan ook een goed idee om er één aan te schaffen. Een nieuwe kost echter al gauw tussen de 10 en 15.000 euro. Op Marktplaats vindt je ze al vanaf circa 1000 euro maar dan heb je meestal een ‘opknapper’. Daar had ik geen zin in (noch tijd voor). Er is echter een levendige handel in gebruikte (Japanse) minitrekkers. Zo rond de 4000 euro kun je een hele nette tweedehandse kopen. De mijne is een Yanmar van circa 15 pk. Een driecilinder dieseltje met 8 versnellingen vooruit en 2 achteruit. De trekker had nog geen 800 draaiuren op de klok en moet dus nog een hele tijd meekunnen. Tegelijk met de trekker heb ik een klein aanhangertje (max 500 Kg), een weidesleep en een palletvork gekocht. Ik kan dus slepen en dingen verplaatsen c.q. optillen met de trekker.

Uiteraard kun je met 15 Pk alleen kleinere hulpmiddelen aandrijven. Zo is de sleep slechts 1,20m breed. Heb je een wat groter terrein dan is een iets zwaardere trekker wellicht beter. Minitrekkers met 20 tot 30 Pk komen ook veel voor maar kosten uiteraard dan ook meer. Bekende merken zijn Iseki, Kuboto, Shibaura en dus ook Yanmar. Niet bij toeval allemaal Japanse merken. Ze worden daar namelijk heel veel gebruikt in de rijstvelden en vrij snel weer afgedankt en naar Europa verstuurd als tweedehandsjes.

Let op ! Deze import-trekkers zijn niet ‘type-gekeurd’. Je mag er dus niet mee op de openbare weg komen. Blijf dus op je eigen terrein en verplaats hem over de weg alleen op een aanhanger o.i.d.

Hefinrichting

Achteraan de trekker zit een zogenaamde driepuntshefinrichting. Dat is het standaard aanbouwpunt voor diverse hulpmiddelen. Deze hefinrichting kan hydraulisch op en neer worden bewogen. Op de foto ziet u een soort triangel die aan deze hefinrichting is bevestigd. Onderaan zit de zogenaamde gatenbalk. Daar kunnen weer allerlei dingen in en aan vastgemaakt worden. In dit geval zit er een ‘knobbel’ (trekhaak) op om een aanhangertje te kunnen trekken.

Aftakas

Ook achteraan zit de aftakas. Daarmee kunnen werktuigen zoals maaiers e.d. worden aangedreven. 

De maximum snelheid is circa 15 km/u. Met acht versnellingen betekent dat dus de keuze tussen heeeeeel langzaam tot iets minder langzaam rijden. Met ingeschakelde vierwielaandrijving zijn ze echter beresterk. Erg handig bij het verslepen van zware objecten. Met de hefinrichting kun je b.v. allerlei dingen tillen. Zo heb ik een hele serie ingegraven palen (met betonnen voet) uit de grond getrokken. Met handkracht lukte dat niet. Daarvoor zaten ze te vast in de klei.

Koppeling defect !

 Een aantal jaren werkte de trekker zonder problemen. Echter; op een mooie zonnige zondag was ik bezig met het slepen van de paddock. Om te stoppen trapte ik de koppeling in. Die ging echter in één keer naar beneden zonder dat de motor werd ontkoppeld. Het pedaal bood geen enkele weerstand meer en de trekker bleef gewoon doorrijden. Dus de versnelling maar direct in de neutraal-stand geduwd en de motor afgezet. Daar sta je dan, midden in de paddock, in het rulle zand. Zonder koppeling krijg je hem niet meer gestart (er zit een beveiliging op). Dan is het dus gewoon 500 Kg dood gewicht. Met behulp van de kleine 4WD van mijn dochter hebben we hem eerst maar eens teruggesleept naar het erf. Vervolgens onder de trekker gedoken om te zien wat er loos was.

Uiteiundelijk ging het maar om een kleinigheidje. Het trekstangetje dat de verbinding vormt tussen het koppelingspedaal en de eigenlijke koppeling was aan één kant afgebroken. Dit stangetje was vrij eenvoudig te demonteren. Je kunt er, op je rug gelegen onder de trekker, redelijk goed bij. Aangezien ik zelf in de lasapparaten business werk was het niet zo’n probleem om deze stang weer te (laten) lassen. Met behulp van het TIG-apparaat heeft mijn zoon het ding weer tot één geheel gemaakt. TIG-lassen is een mooie lastechniek waarbij het resultaat waarschijnlijk sterker is dan nieuw. Oorsponkelijk zat er een afstelinrichting in de stang. Die was echter vastgeroest en bij het demonteren brak dat ook nog eens af. We hebben het geheel nu maar vastgelast. Als afstellen nog eens nodig is moeten we een nieuw stangetje kopen (of zelf maken, erg gecompliceerd is het niet). Voorlopig doet de koppeling het weer perfect.

Lekke band

Na verloop van tijd bleek dat één van de voorbanden langzaam leegliep. Een bezoekje aan de lokale Profile Tyre Service was makkelijk genoeg (het zijn bijna mijn buren op het werk). Voor een klein bedrag hebben ze dat gefixt. Ik weet het niet meer precies maar volgens mij hebben ze er gewoon een nieuwe binnenband in gedaan. Dat brengt me nog op iets anders. Je kunt de minitrekker voorzien van ‘gazonbanden’ of ‘terreinbanden’. Ik denk dat voor ons werk de terreinbanden zoals op mijn Yanmar te prefereren zijn. Gazonbanden geven minder tractie en zijn eigenlijk alleen bedoeld voor het grasmaaien.

De wet

Op eigen terrein mag iedereen ongeacht leeftijd of rijbewijs op een trekker rijden. Met een minitrekker kun je maar beter niet op de openbare weg komen. De meeste voldoen niet aan de eisen en je kunt in grote problemen komen als je wordt aangehouden of bij een ongeluk betrokken raakt. Een verzekering is ook niet nodig. Denk wel aan het diefstal risico. Wellicht dat je dat wel wilt verzekeren, zeker als je een wat duurdere trekker hebt. Dat kan waarschijnlijk gewoon op je inboedelverzekering. Overleg met je verzekeringsagent of -maatschappij.